Przeskocz do treści

Świat pędzi, książki nie płoną 🙂

Korzystając z kolejnego kolejowego pandemonium na #WWK wpis na szybko.
W ręce z półki wpadł mi podręcznik PWN o mediach i komunikowaniu masowym autorstwa Tomasza Goban-Klasa. Książka jest z 2004 roku, więc (prawie, dzięki @1234Mania) wchodziłaby w pełnoletność, gdyby nie fakt, że część treści tak się zestarzała, że całość (poza częścią teoretyczną) zdecydowanie zasługuje już na emeryturę. Nie pisałbym o tej pozycji: 

gdyby nie to, że absolutnie uwiódł mnie wstęp autora, który opisuje swoje wrażenia z Seulu z 2004 roku. To niby nie tak dawno, ale tamtego świata już nie ma. Czyta się to trochę jak baśń snutą przez babcię Zosię bujającą się w fotelu. Zmiany w komunikacji są jednymi z najszybszych w naszej cywilizacji, a jak lepiej to pokazać niż na przykładzie  książki o mediach i komunikowaniu właśnie.

Radosnej lektury pierwszej strony życzę 🙂

(po kliknięciu w obrazek otwiera się możliwa do przeczytania wersja pełnoekranowa)